Data wpisu: 10 października 2014

Wartość dzieciństwa i prawa dzieci

Rok temu pisałem na tym blogu o niezwykłej historii Malali Yousafzai – pakistańskiej nastolatki, która niemal straciła życie stając w obronie prawa dziewcząt do edukacji. Dziś Malala została najmłodszą w historii laureatką Pokojowej Nagrody Nobla. Komitet noblowski podzieli nagrodę między nią oraz Kailasha Satyarthi’ego, hinduskiego działacza praw dziecka, walczącego z wykorzystywaniem dzieci jako najemników i niewolników. Nagrodzono więc wartość dzieciństwa i prawa dzieci.

Obszerne artykuły na temat Malali zamieściła dziś Rzeczpospolita i Gazeta Wyborcza. Na język polski przetłumaczono również jej biografię.

Na koniec dwa cytaty:

“Nie chcę zemsty na Talibanie. Chcę edukacji dla synów i córek Talibanu” (Malala Yousafzai).

„Jeśli nie teraz, to kiedy? Jeśli nie ty, to kto? Jeśli potrafimy odpowiedzieć na te fundamentalne pytania, to może potrafimy zmazać plamę niewolnictwa” (Kailash Satyarthi).

Komentarze (1)

Zaloguj się aby dodać komentarz

Jestem pod niezwykłym wrażeniem wypowiedzi Malali Yousafzai, której udzieliła dziennikarzom po otrzymaniu Nobla. Jednym z najbardziej atrakcyjnych momentów tej wypowiedzi były zdania mówiące o tym, że o nagrodzie dowiedziała się podczas lekcji chemii (mówiła nawet czym szczegółowo się zajmowali), I że powiedział jej o tym nauczyciel z jej szkoły, który TEŻ jest zaangażowany w działalność na rzecz praw ucznia. Nauczyciel i uczennica połączeni tą samą ideą- SUPER.

Blog dra Marcina Szczerbińskiego

Pochodzę z Bielska-Białej. W dzieciństwie miałem szczęście wędrować sporo po Beskidach i przeczytać wiele dobrych książek. Osobistych kontaktów z trudnościami w czytaniu i pisaniu miałem niewiele, czym jest dysleksja, dowiedziałem się właściwie dopiero w trakcie zajęć na czwartym roku studiów (psychologia, UJ – ach, piękny Kraków!), lecz problematyka ta szybko mnie zainteresowała. Zdecydowałem się napisać doktorat na temat psychologicznych mechanizmów uczenia się czytania i pisania. Ukończyłem go na University College London w 2001 roku. Przez dziesięć lat pracowałem jako wykładowca psychologii w instytucie logopedii na Uniwersytecie w Sheffield, ucząc głównie psychologii rozwojowej, metodologii badań, statystyki oraz problematyki czytania, pisania i dysleksji. W styczniu 2011 raz jeszcze zmieniłem kraj: obecnie pracuję w instytucie psychologii na uniwersytecie w Cork (Irlandia). Mam też trochę doświadczeń w pracy jako nauczyciel angielskiego, tłumacz i statystyk. Na moim biurku w pracy stoi bursztynowa róża – odznaka honorowego członkostwa Polskiego Towarzystwa Dysleksji, z której jestem bardzo dumny. Pytany o moje zainteresowania naukowe odpowiadam: „Wszystko, co wiąże się z fenomenem czytania i pisania” . O tym też będzie ten blog. Historia pisma; psychologiczne mechanizmy uczenia się czytania i pisania; metodyka nauczania tych umiejętności; analfabetyzm funkcjonalny; dysleksja, dysgrafia i dysortografia, ich mechanizmy, diagnoza i terapia – oto niektóre z tematów, które chciałbym poruszyć. Zapraszam do lektury i do dyskusji!