Zaloguj się

Menu

Kursy internetowe

Blog dra Marcina Szczerbińskiego

Spróbujmy zrozumieć ADHD

1
Mam przed sobą artykuł Russela Barkleya „Hamowanie behawioralne, ciągłość uwagi i funkcje wykonawcze: propozycj...

Podziel się tym:

Wartość dzieciństwa i prawa dzieci

1
Rok temu pisałem na tym blogu o niezwykłej historii Malali Yousafzai – pakistańskiej nastolatki, która n...

Podziel się tym:

Wakacyjnie i refleksyjnie

Powracam do blogowania po dłuższej przerwie spowodowanej kłopotami technicznymi z portalem Ortograffiti. Na szczęście...

Podziel się tym:

Czy elementarze są konieczne?

4
 Obiecałem Wam sprawozdanie z marcowej konferencji Brytyjskiego Towarzystwa Dysleksji. Znów się spó...

Podziel się tym:

Marcin Szczerbiński

Blog dra Marcina Szczerbińskiego

Pochodzę z Bielska-Białej. W dzieciństwie miałem szczęście wędrować sporo po Beskidach i przeczytać wiele dobrych książek. Osobistych kontaktów z trudnościami w czytaniu i pisaniu miałem niewiele, czym jest dysleksja, dowiedziałem się właściwie dopiero w trakcie zajęć na czwartym roku studiów (psychologia, UJ – ach, piękny Kraków!), lecz problematyka ta szybko mnie zainteresowała. Zdecydowałem się napisać doktorat na temat psychologicznych mechanizmów uczenia się czytania i pisania. Ukończyłem go na University College London w 2001 roku. Przez dziesięć lat pracowałem jako wykładowca psychologii w instytucie logopedii na Uniwersytecie w Sheffield, ucząc głównie psychologii rozwojowej, metodologii badań, statystyki oraz problematyki czytania, pisania i dysleksji. W styczniu 2011 raz jeszcze zmieniłem kraj: obecnie pracuję w instytucie psychologii na uniwersytecie w Cork (Irlandia). Mam też trochę doświadczeń w pracy jako nauczyciel angielskiego, tłumacz i statystyk. Na moim biurku w pracy stoi bursztynowa róża – odznaka honorowego członkostwa Polskiego Towarzystwa Dysleksji, z której jestem bardzo dumny. Pytany o moje zainteresowania naukowe odpowiadam: „Wszystko, co wiąże się z fenomenem czytania i pisania” . O tym też będzie ten blog. Historia pisma; psychologiczne mechanizmy uczenia się czytania i pisania; metodyka nauczania tych umiejętności; analfabetyzm funkcjonalny; dysleksja, dysgrafia i dysortografia, ich mechanizmy, diagnoza i terapia – oto niektóre z tematów, które chciałbym poruszyć. Zapraszam do lektury i do dyskusji!